Afgelopen vrijdag, 12 december, vierde Beuningen weer Lichtjesavond — een feest dat ons dorp warm en stralend maakt. Zo’n avond waarop je voelt hoe fijn het is als dingen gewoon dichtbij zijn.
De week daarvoor, tijdens de commissievergadering, gebeurde iets wat veel
zegt over de verbinding in onze gemeente. De zaal zat tot de laatste stoel vol met blauwe shirts van De Dolfijnen. Jong en oud, ze waren allemaal gekomen om hun club te steunen. Rustig, betrokken, zichtbaar trots. Je kon het voelen: dit zwembad betekent iets. Voor gezinnen, voor verenigingen, maar vooral voor onze gemeenschap.
En de feiten zijn niet te negeren:
640 kinderen volgen zwemles.
180 zitten in het voortraject om
met zwemles te mogen beginnen. 15 baby/ peutergroepen, zo’n 270
in totaal. En 120 op de wachtlijst.
Verenigingen trainen hier meerdere keren per week.
Echter, de route naar een nieuw zwembad in de Woezik voelt voor veel inwoners niet veilig — en dus niet haalbaar.
Ook is er geen behoorlijk openbaar vervoer.
Dat zijn geen details. Dat zijn keuzes die bepalen of mensen wel of niet kunnen meedoen.
Voor het CDA is het daarom helder: het zwembad hoort op de Ooigraaf.
Dichtbij, logisch, veilig, en midden in het sporthart van onze gemeente.
Vanavond, in de raadsvergadering, valt de uiteindelijke beslissing. Een keuze die veel groter is dan een gebouw alleen. Het gaat over kinderen met zwemtassen, meiden van Cadans, de duikers, de reumazwemmers — en over inwoners die zonder angst of gedoe naar het zwembad willen kunnen fietsen.
Beuningen verdient een zwembad dat van ons is.
Niet ver weg. Niet omslachtig.
Gewoon dichtbij. Punt